W zdrowym stawie ruch generuje delikatne przepływy elektryczne odpowiedzialne za funkcjonowanie komórek chrzęstnych i tworzenie nowej tkanki kostnej. W przypadku artrozy lub urazu następuje zakłócenie tego przepływu, a co za tym idzie zakłócenie procesu regeneracji chrząstki stawowej.
W takim przypadku z pomocą przychodzi oryginalna technologia PST. Istotą PST jest pobudzenie sygnałami, przesyłanymi przez pole elektromagnetyczne, naturalnych zdolności regeneracyjnych chrząstki i tkanki łącznej, utraconych lub zaburzonych w następstwie zmian chorobowych lub pourazowych.
W przypadku PST sygnałem tym jest impuls prądu stałego, emitowany ze zmienną: częstotliwością (10-20 Hz) oraz intensywnością (10-15 gaussów). Sygnały te charakteryzują się niską częstotliwocią oraz niedym natężeniem energii. Indukowanie w tkankach i płynach ustrojowych impulsów o tym charakterze powoduje przesunięcia jonów, głównie wodoru H+.
Pobudzenie (lub odtworzenie) pola fizjologicznych bioprądów prowadzi do poprawy ukrwienia i oddychania tkankowego, co wywołuje uruchomienie własnych mechanizmów regeneracyjnych organizmu.
 |
Rysunek 1. Wyrównanie ładunków elektrycznych pomiędzy protonami wodoru i ujemnymi nośnikami ładunków macierzy międzykomórkowej chrząstki - brak różnicy potencjałów. |
 |
Rysunek 2. Powstanie różnicy potencjałów w stawie przy obciążeniu poprzez "wypchnięcie" płynu z tkanki chrzęstnej z przesunięciem protonów wodoru (ściśnięcie stawu). |
 |
Rysunek 3. Wytworzenie wielu różnych strumieni ładunków w stawie, poprzez wymuszone przemieszczenie protonów wodoru wraz z płynem tkankowym w macierzy międzykomórkowej chrząstki, w skutek zmiennych prostokątnych impulsów jak o stymulator wzrostu komórek w tkance łącznej, w pierwszej kolejności chondrocytów. |
PST wymusza migrację dodatnich jonów wodorowych do naładowanej ujemnie macierzy pozakomórkowej, co powoduje odtworzenie występującego normalnie pola elektrycznego otaczającego staw. Jest ono zaburzone nie tylko u pacjentów z zapaleniem stawów, ścięgien czy uszkodzeniami powypadkowymi, lecz prawie we wszystkich schorzeniach ortopedycznych!
Migracja protonów wodorowych odpowiada procesowi fizjologicznemu zachodzącemu przy czynnościowym obciążeniu stawu, które ze względu na bólowe ograniczenie ruchu i uszkodzenia strukturalne nie jest w ogóle możliwe bądź jest ograniczone.
PST odpowiada w ten sposób obciążeniu czynnościowemu i wytwarza fizjologiczny bodziec wzrostowy dla chondrocytów, co prowadzi do regeneracji uszkodzonej tkanki chrzęstnej na poziomie komórkowym. Regeneracja ta osiąga swoje najwyższe nasilenie w ok. 6 tygodni po zakończeniu terapii.
Proces regeneracji
Stymulacja chondrocytów poprzez sygnał PST oraz zwiększenie produkcji proteoglikanów i kolagenu.
Poparte badaniami klinicznymi i laboratoryjnymi
- Wczesna poprawa funkcji stawów (zdolność ruchowa i obciążeniowa) poprzez zmniejszenie napięcia mięśniowego, normalizację ruchomości stawów oraz redukcję bólu
- Przyspieszenie procesów leczniczych przy uszkodzeniu tkanek stawu
- Stymulacja aktywności chondrocytów poprzez potencjał przepływu z regeneracją tkanki chrzęstnej
- Pobudzenie czynności osteoblastów poprzez ładunek piezoelektryczny z normalizacją gęstości tkanki kostnej