Oryginalny sygnał PST  
DRUKUJ

Metody PST nie należy utożsamiać z innymi stosowanymi współcześnie metodami leczenia polem magnetycznym!

Jedyną ich wspólną cechą jest wykorzystywanie pola  elektromagnetycznego, a zwłaszcza jego znamiennej zdolności przenikania w całości przez ciało człowieka (przez wszystkie jego struktury) jako nośnika emitowanego sygnału, przy czym sygnały te są zasadniczo różne.

W przypadku PST sygnałem tym jest impuls prądu stałego, emitowany ze zmienną częstotliwością oraz intensywnością. Tak więc sygnały te charakteryzuje niska częstotliwość oraz nieduże natężenie energii.

Główne różnice pomiędzy PST a tradycyjnymi terapiami wykorzystującymi pole magnetyczne (cewka Krausa-Lechnera czy PEMF - Pulsujące Pola Elektromagnetyczne) są wyraźnie widoczne na ilustracjach zamieszczonych poniżej:

1. Cewka indukcyjna Krausa - Lechnera

Wskazana cewka indukcyjna pracuje przy pomocy pola magnetycznego opartego o prąd zmienny, przez co powstaje sinusoidalny kształt fali. Sygnał ten nie odpowiada temu, co fizjologiczne, ponieważ czynności elektryczne w żywych organizmach zachodzą według procesów zorientowanych na prąd stały.

Rys. 1. System cewki indukcyjnej Krausa-Lechnera z polem magnetycznym opartym o prąd zmienny



Terapia polem magnetycznym, sinusoidalny kształt fali prądu zmiennego





2. PEMF - Pulsujące Pola Elektromagnetyczne

Technologia PEMF, pracując przy pomocy pulsujących pól elektromagnetycznych, wykorzystuje stale powtarzany sygnał oparty o prąd stały. Sygnał ten jest przenoszony ze specyficzną intensywnością i z określoną częstotliwością oraz pozostaje stały podczas całego leczenia.

Terapia Sygnałem Pulsacyjnym (PST) to logiczny rozwój technologii PEMF. Praca i badania nad PEMF, w tym badania in vitro na hodowlach komórek, były istotną podstawą do stworzenia przez dr Richarda Markolla technologii PST.


Rys. 2. Urządzenia PEMF wykorzystujące pulsujące pole magnetyczne



Prostokątne impulsy PEMF oparte o prąd stały





3. PST - Terapia Sygnałem Pulsacyjnym

PST wytwarza, w charakterze stymulatora, odwrotnie niż PEMF, zmienny prostokątny sygnał pola magnetycznego, który w czasie terapii jest przekazywany naprzemiennie. Intensywność tych prostokątnych impulsów plasuje się w zakresie między 0,5 i 1,5 miliTesla, natomiast częstotliwość impulsów znajduje się w zakresie 10 i 20 Hz. Tak więc sygnały charakteryzuje niska częstotliwość oraz nieduże natężenie energii.


Rys. 3. PST charakteryzuje się emisją szczególnych sygnałów



Prostokątne impulsy PST zmiennych jednokierunkowych biologicznych sygnałów